Van vrijgevigheid word je gelukkig!


Zou je echt gelukkig kunnen worden van vrijgevigheid? Ik denk van wel. Helaas is het meestal wel van korte duur, maar dat is zo met alle factoren die gelukkig maken. Geluk is niet iets wat je de hele dag door kunt voelen. Het komt in vlagen voorbij. Dat is ook niet zo heel vreemd als we kijken naar alle gelukstheorieën die er al bestaan. Doordat geluk niet op zichzelf staat en altijd met allerlei factoren in verbinding is. Nieuwigheid is daar één van.

Kathryn E. Buchanan van de universiteit van Kent en Anat Bardi van de Royal Holloway universiteit van Londen hebben een onderzoek gedaan. Het onderzoek was bedoeld om de gevolgen van de daden van vriendelijkheid en de daden van nieuwheid op de tevredenheid van het leven vast te stellen. De deelnemers aan dit experiment waren tussen de 18 – 60 en namen deel aan het experiment op vrijwillige basis. Er werd willekeurig toegewezen of ze een nieuwe daad van vriendelijkheid moesten uitvoeren, een daad op dagelijkse basis of geen daad gedurende 10 dagen. Zoals verwacht, het uitvoeren van nieuwe vriendelijke daden resulteerde in een toenamen van de tevredenheid van het leven. (acts of kindness and acts of novelty affects live satisfaction, 2009). In het onderzoek word verwezen naar eerder onderzoek zo word er gezegd dat, het succes van dergelijk handelingen kan worden toegeschreven aan de potentieel element van nieuwheid tegen de adaptatie van effecten( Brickma & Cambell, 1971; Brickman, Coates & Janoff- Bulman, 1978) inderdaad, deelnemers die vijf soort handelingen in 1 dag per week deden, hadden een grotere stijging in geluk, dan die vijf soort handelingen verrichten verspreid over meerdere dagen in 1 week.(Lymbomirsky et. al., 2005), Vermoedelijk door het  regelmatig uitvoeren van de handeling, konden de deelnemers zich sneller aanpassen. En was de nieuwigheid van de handeling af. Hoogtepunten van deze Nieuwigheid als een belangrijke factor bij het vergroten van geluk en doet de vraag rijzen of het voeren van nieuwe handelingen voldoende in om het leven tevredenheid te verhogen. Op dit moment heeft slechts correlationeel ondersteuning koppelen positieve wijziging van activiteiten met een positieve invloed zijn verkregen. ( Sheldon & Lyubomirsky,2006)

Je word dus gelukkig van het verrichten van een goede daad (vrijgevigheid) alleen moet je wel de uitdaging er van blijven zien. Als het te eentonig wordt, vergroot het niet meer de kwaliteit van je leven.

Kristen A. Dunfiels en Valerie A. Kuhlmeier hebben een onderzoek gedaan genaamd ‘Itention-Mediated Selective Helping in Infancy”. Daarin is het volgende geschreven. Een manier om blijvende samenwerking tussen niet-verbonden personen en verminderen de kans op kostbare hulp aan degenen die zullen niet vergelden is door selectief te helpen op basis van de inhoud van eerdere interacties. In de huidige studie, we geprobeerd om te bepalen of de vroegste examplaren van menselijke helpen gedrag specifiteit tonen. In drie experimenten vonden we dat baby’s de voorkeur hebben om een persoon te helpen die, in een eerdere interactie het doel had om een stuk speelgoed aan het kind te geven, dan die dat niet hadden. (experiment 1) en dat zuigelingen deze positieve intentie zelf hebben zonder een positief resultaat (experiment 2 overwegen). Experiment 3 bood een meer gedetailleerd onderzoek op basis van selectie, het suggereren dat baby’s, onwillende mensen, niet ontwijken, maar ook selectief zijn met het helpen van degenen die hebben aangetoond bereid te zijn om hulp te bieden. Alles bij elkaar genomen hebben deze experimenten aangegeven dat vroegtijdig helpent gedrag vertoont ken merken van de rijken wederzijdse relaties die gevonden word in volwassen ‘prosociale gedrag. (Itention-Mediated Selective Helping in Infancy, 2010)

Om hulp te kunnen bieden moet je drie dingen kunnen herkennen.

1)      Het identificeren van het doel/ de hulp vraag van de ander.

2)      Het erkennen van de belemmering voor het bestaande doel.

3)      Beschikken over de motivatie om in spanning uit te oefenen om de obstakels te verwijderen of te minimaliseren, zonder een direct voordeel voor jezelf. (Eisenberg, Fabes, & Spinrad, 2006; Warneken & Tomasello, 2006; Zahn- waxler & Radke-Yarrow, 1982)

Je kunt dus gelukkig worden van het verrichten van een goede daad. Maar iets doen voor een ander, van vrijgevigheid op zichzelf, hoef je dus nog niet gelukkig te worden. Het hangt er dus vanaf of de gene de hulp wil . En of de aangeboden hulp is wat hij zoekt (Eisenberg, Fabes, & Spinrad, 2006; Warneken & Tomasello, 2006; Zahn- waxler & Radke- Yarrow, 1982). Tevens is het belangrijk dat het uitdagend blijft, zo blijkt uit het eerste onderzoek, anders heeft het geen positieve bijdragen aan de levenstevredenheid van mensen. (Buchanan, K. E., & Bardi, A., 2009). Wat uit het tweede onderzoek bleek was dat het ook te maken heeft met hoe hulpvaardig de ontvanger is. En of hij hulp wil ontvangen. (Dunfield, K. A. & Kuhlmeier, V. A., 2010). Kortom van vrijgevigheid alleen kun je niet gelukkig worden. Maar in combinatie met een paar andere factoren, kan het de levensvreugde van mensen strekt verbeteren.

Bronnen:

Brickman, p., & Campbell, D.t. (1971). Hedonic relativism an planning het good society. In M.H. Appley (Ed.), Adaption level theory: A symposium (pp.287-302). New York: academic press.

Brickman ,P., Coates, D., & Janoff-Bulman, R. (1978). Lottery winners and accident victims- Is happiness relative? Journal of Personality and Social Psychology, 36, 917-927.

Buchanan, K. E., & Bardi, A. (2009). Acts of Kindness and Acts of Novelty, Affect Life Satisfaction.Journal of Social Psychology, 235-237.

Dunfield, K. A. & Kuhlmeier, V. A. (2010). Intention- Mediated Selective Helping in Infancy. Psychological Science published online pss.sagepub.com at QUEENS UNIV LIBRARIES.

Eisenberg, N., Fabes, R. A. & Spinrad, T. (2006). Prosocial development. In N. Eisenberg (Ed.), Handbook of child psychology: social emotional, and personality development (6th ed., vol. 3, pp. 646-718) Hoboken, NJ: Wiley

Lyubomirsky, S., Sheldon, K.M., & Schkade, D. (2005). Pursuing happiness: The architecture of sustainable change. Revieuw of General Psychology, 9, 111-131.

Sheldon, K. M., & Lyubomirsky, S. (2006). Achieving sustainable gains in happiness: Change youre actions, not your circumstances. Journal of Happiness studies, 7, 55-86.

Warneken, F & Tomasello, M. (2006). Altruistic helping in human infants and young chimpanzees. Science, 311, 1301-1303

Zahn- Waxler, C., & Radke- Yarrow, M. (1982). The development of altruism: Alternative research strategies. In N. Eisenberg (Ed.) The development of prosocial behaviour (pp. 109-137). San Diego, CA: Academic Press.

Auteur: Jolanda Wassenaar, Positieve Psychologie, NHL Hoogeschool Leeuwarden.

Dit bericht werd geplaatst in Levenshouding en vaardigheden, Liefde, relaties en sociale contacten, Overige en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s